Tagarchief: Schotland

Dalmore 15

De Dalmore 15 is de gepluste variant van de 12 jaar oude expressie. Klinkt logisch maar hier is het heel letterlijk te nemen. Dalmore 15 wordt eerst 12 jaar ‘standaard’ gerijpt en dan nog een 3 keer 1 jaar op verschillende sherry vaten. Van de 12 jarige expressie zijn nog dingen terug te vinden maar deze expressie is toch echt wel heel anders.

dalmore-15-yo

Ook op de deze fles prijkt de Royal Stag. De royal stag is in de 13e eeuw aan de MacKenzie clan toegekend uit dankbaarheid en getoonde moed. Het verhaal gaat dat Koning Alexander III op jacht was vergezeld door leden en de hoofdman van de clan. Tijdens de jacht werd de koning aangevallen door een hert en heeft de hoofdman van de clan dit kunnen voorkomen door het hert met 1 pijl te doden. Uit dankbaarheid mocht de clan de hertenkop voeren in het logo van de clan.

Proefnotities van anderen:

Neus: kersen is het eerst dat ik ruik, daarna komt er meer fruit, bloemen en meer zoetigheid
Smaak: ook weer kersen maar minder intens, manderijn, toffee, ook weer wat droog.
Finish: Niet al te lang, zoete tonen en zelf wat granen

Mijn mening:
Is feitelijk hetzelfde als bij de 12-jarige expressie: Het is niet de beste whisky die ik ooit heb geproefd, er zit wel een bepaalde gelaagdheid / complexiteit in maar die komt niet lekker naar voren, de balans is er niet. Eerder een mooie whisky voor koken en foodparing, bij de juiste combinaties kan deze whisky schitteren.

Dalmore 12

Dalmore 12 is de jongste telg uit de Dalmore range maar zeer vol van smaak. Dalmore wordt gemaakt onder toeziend oog van masterblender Richard Paterson aka ‘The nose’. OP youtube vind je filmpjes van hem waarin hij uitlegt hoe je whisky moet proeven, een genot om naar te kijken. De 12 jaar oude expressie vind ik zelf een tikkeltje droog maar zeer vol van smaak. De sherry is duidelijk aanwezig maar in het smakenpalet komen duidelijk sinaasappel en koffie naar voren.
dalmore-12-yo-ps

De flessen van Dalmore zijn een genot voor oog, op de fles prijkt fier de ‘Royal stag’. Deze hertenkop met 12 puntig gewei is toegekend aan de MacKenzie clan in de 13e eeuw, lang voordat de Dalmore whisky ontstond. In de 19e eeuw kwam de distilleerderij in handen van de clan en hebben zij trots de Royal Stag toegevoegd aan het Dalmore label. De distilleerderij is inmiddels niet meer in handen van de clan maar de hertenkop wordt nog steeds gevoerd.

Proefnotities van anderen:

Neus: olieachtig, fruit, zoet, sinaasappel, grapefruit en wat vanille
Smaak: een beetje droog en misschien zelfs bitter, citrus smaken. Als de whisky even heeft gestaan komen er meer fruittonen naar boven, een vanille/honingachtige tonen, noten, karamel en wat kruiden
Finish: kort, bitter/droog een laatste vleugje zoetigheid.

Mijn mening:
Het is niet de beste whisky die ik ooit heb geproefd, er zit wel een bepaalde gelaagdheid / complexiteit in maar die komt niet lekker naar voren, de balans is er niet. Eerder een mooie whisky voor koken en foodparing, bij de juiste combinaties kan deze whisky schitteren.

Laphroaig Quarter cask

Nou ben ik nooit een Laphroaig fan geweest, lichte rokerige whisky’s (niet licht-rokerig (denk aan Highland Park)maar lichte rokerige (denk aan Ardbeg, Laphroaig)) hebben mij nooit bekoord, Ardbeg is nog steeds niet aan mij besteed. Mijn slijter (vd Heijden uit Eindhoven) kent mijn smaak en weet dan ook precies welke whisky’s ik wel en niet moet proberen. Laatst kwam ik bij hem en liet hij mij de Laphroaig Quarter Cask proeven zonder te zeggen wat het was. Ik was werkelijk verbaasd om te horen dat welke whisky dat was (die dus nu uiteraard ook bij mij thuis staat). Dat zijn de leuke dingen van het hebben van een vaste slijter. Te commercieel? Ja natuurlijk ik blijf komen maar ik koop zeker niet alles wat ik daar proef, maar ik loop er wel binnen om even bij te kletsen.
Laphroaig is een distileerderij in Port Ellen op het eiland waar ook distilleerderijen als Ardbeg, Bruichladdich en Ardmore liggen. Laphroaig betekent zoiets als ‘de mooie kom bij de brede baai’. De quarter cask is gerijpt in een kleiner vat wat ‘m een rijke en volle body geeft.

Laphroaig

Proefnotities van anderen:
Neus: Rook, zeewier, eucalyptus, hooi, boter, bbq-vlees of ham.
Smaak: Rijk en dik, weer die bbq met turf, zeewier en een beetje medicinaal.
Finish: Long, vol, rokerig, bosvruchtenen kruiden.

Mijn mening: Blij verrast met deze expressie van Laphroaig. Of ik ‘m iedere avond ga drinken? Nee, maar hij gaat wel leeg. Deze is een stuk minder… hoekig (?) dan de standaard 10 jarige.

Talisker 10

Talisker is ook een whisky met Scandinavische invloeden (net als Highland Park). De naam komt van het het Noorse “Thalas Gair” wat “hellende rots” betekent, de distlilleerderij is genoemd naar een nabij gelegen boerderij op een hellende rots. Het is de enige distilleerderij op het eiland Skye en is beschikbaar in vele expressies, hier ga ik het echter alleen hebben over de Talisker 10.
Talisker whisky wordt overigens gebruikt voor de eigen single malt maar ook voor blends en likeuren zoals Johnnie Walker en Drambuie. De Talisker 10 is gebotteld op 45,8% net als de Talisker Skye (de nas-variant van Talisker 10). De 10 is iets scherper dan zijn nas-variant maar beide zijn (wat mij betreft) prima whisky’s en misschien wel de beste uit de range van de ‘Classic Malts’.
Michael Jackson heeft voor deze whisky een unieke proefnotatie gemaakt: Op de neus heeft deze whisky heerlijke aroma’s. Hij is scherp, afgerond en bevat mooie rook-accenten. In de mond heeft Talisker 10 year een volledige moutigheid, licht stroperig, met zuurheid en een zeer grote peperige ontwikkeling. De afdronk is groot en lang én zeer peperig.

Talisker 10Talisker Skye

Mijn mening: Mogelijk de beste uit de Classic Malt range en gelukkig ook redelijk goed verkrijgbaar in café’s en restaurants. Een aanrader!

Balvenie Doublewood 12

Balvenie Doublewood 12 is mijn eerste single malt whisky. Whisk(e)y dronk ik al langer maar meestal waren het bourbons (m.n. Jim Beam). Recentelijk had ik ‘m weer staan voor een proeverij en ik had spijt dat ik ‘m nooit meer heb gekocht (ik wilde toch altijd iets nieuws proberen).
The Balvenie dankt zijn kwaliteit aan de vijf ambachten waarmee de whisky gemaakt wordt. Deze distilleerderij verbouwt zijn eigen gerst, mout op de eigen traditionele moutvloer, heeft kuipers in dienst heeft om de vaten te verzorgen en een kopersmid voor het onderhoud aan de ketels en de langstwerkende malt meester uit de industrie, David Stewart, die al meer dan 50 jaar de whisky’s van The Balvenie samenstelt.
Doublewood verwijst naar de rijping op twee verschillende vaten (duh!) een traditioneel eikenhouten whiskyvat en een first-fill sherryvat van Europees eiken

Proefnotities van anderen:
Neus: Vanille, gember, rozijnen, pruimen, donkere chocolade, appels, gedroogde abrikozen, hint van tabak, caramel en gemalen peper.
Smaak: Rozijnen, vanille, kaneel, peper, walnoten, hint van hout dit gaat over in chocolade fruitcake, bloemige accenten die door de fudge heenkomen.
Finish: een lichte smaak van cacaopoeder met kaneel en hint van limoen.

Balvenie Doublewood 12

Mijn mening: dat was al duidelijk geloof ik, een zeer goede whisky en ik ga sparen voor de Balvenie Doublewood 17!

Glenfiddich 14 – Rich Oak

De Glenfiddich distilleerderij is gelegen in de vallei (Glen) van de rivier de  fiddich. Er wordt echter beweerd dat de naam afkomstig is van de dal van de herten, wat benadrukt wordt door de hertenkop als logo. De algemene typering voor de smaak van Glenfiddich is ‘fris en fruitig’, aldus de brand ambassador in Nederland.
Rich Oak verwijst naar de dubbele finish van deze whisky. Na zo’n 14 jaar in ex-bourbon vaten te hebben gerijpt krijgt deze whisky eerst een finish op nieuwe vaten van Europees eiken van ca 12 weken en dan nog eens 6 weken een nieuwe vaten van Amerikaans eiken. Deze dubbele finish op nieuwe (actieve) vaten zorgt voor een extra dimensie in de whisky en is tot zover mijn persoonlijke favoriet van de Glenfiddichs.

Proefnotities van anderen:
Neus: aangename aroma’s van eikenhout, boomfruit en vanille met tonen van gekapt hout, gedroogd fruit, rozijnen, abrikozen en een rijk scala aan kruiden
Smaak: een rijke en kruidige smaak van zoete vanille, appel, peer en karamel met hints van citrusvruchten en eikenhout
Finish: lang met warme tonen van eikenhout, noten en rijp fruit.

Glenfiddich_14RO

Mijn mening:
Als je de “standaard” 12 vergelijkt met deze is dat natuurlijk niet helemaal eerlijk maar aan de andere kant, als je toch ca € 30,- voor de 12 jarige wil betalen (plusminus) een tientje extra voor deze variant geen keus waar je spijt van krijgt! Wat mij betreft de beste uit de Glenfiddich reeks (ik ken overigens ‘alleen’ de 12, 14-RO, 15, 18, 21, Age of discovery en de Ordha)

Glen Dronach 12 Original

Glen Dronach dankt zijn naam aan de rivier de Dronach waar de distilleerderij naast gebouwd is.  De distilleerderij stamt uit 1826 en heeft 170 jaar gedraaid totdat ze in 1996 vijf jaar stil kwam te liggen. In 2001 werd de distilleerderij weer geopend door Ben Riach Distillery Company om weer op de originele wijze whisky te gaan produceren.

Proefnotities van anderen:

Neus: zoete en romige vanille tonen aanwezig met hints van gember, kruiden, wijn en rijpe peer

Smaak: romige en een zijdezacht textuur met een rijke, warme smaak van eikenhout en zoete sherry, volle tonen van rozijnen en zacht fruit met hints van kruiden

Finish: kruidig en droog, met een middelmatige lange duur

Glen Dronach 12 Original

Mijn mening:

Een echte sherry whisky, scoort goed maar niet top. Mijn vermoeden is dat als je een wat oudere variant kiest je een veel vollere smaak krijgt (dat is vaak bij big range (10-12 jaar) vs de small range, de oudere flessen). Als je van sherry whisky’s houdt zul je je hier zeker geen buil aan vallen.

Edradour 10

Uit de, naar eigen zeggen, kleinste distilleerderij van Schotland komt de verrassend lekkere Edradour 10. Jaren lang heb ik ‘m links laten liggen maar recentelijk geproefd en gelijk opgenomen in een proeverij. Op internet kom ik treffende beschijvingen tegen als ‘A beautiful, not difficult dram’ en ‘Desert dram’.

Proefnotities van anderen:

Neus: Zoet, rozijnen, gedroogde abrikozen, fudge, Oloroso sherrytonen

Smaak: Honing, vanille, noten, chocola, tropische vruchten, rijk.

Finish: middellange finish, aangenaam, caramel, romig, honing, in de verte wat kruidigheid.

Edradour 10

Mijn mening: Een goede dram, die houdt ik erin. Jarenlang heb ik ‘m laten staan en voor andere drams gekozen en dat had ik niet moeten doen.

Ardbeg Auriverdes

Ardbeg Day is weer geweest  (4 maanden geleden) en dus heeft Ardbeg weer een speciale botteling gemaakt: Ardbeg Auriverdes Persoonlijk ben ik geen liefhebber van de Ardbeg 10 en sta ik dus ook niet in de rij voor de winkel op Ardbeg day maar ik moet bekennen dat deze me wel kan bekoren. Dit is overigens de tweede Ardbeg waar ik wel enthousiast over kan praten, de Ardbeg Galileo viel bij mij ook in de smaak.

Proefnotities van anderen:
Neus: Een typische ardbeg neus; intense rook en turf. Op de achtergrond hints van vanille, citrus en een vleugje peper. Aangenaam en relatief zacht.
Smaak: Begint een beetje zoetig en romig totdat de rook doordringt en ‘m wat scherper maakt. Een licht medicinale smaak komt dan ook naar voren en daarna as en op kolen gegrild vlees.
Finish: Krachtige, rokerige en kruidige afdronk, een bittertje zit erin maar ook de zoete romerigeheid uit de neus komt weer terug. Meer balans dan bij de Galileo.ArdbegAuriverdes

Mijn mening: Een goede dram, leuk om eens te proeven, een goede whisky maar ik ga er geen € 95,- voor betalen op de Ardbeg day zelf en zeker niet meer op een later moment. Een sample van 4 euro is aan mij dan weer wel besteed.

 

The Glenlivet 12

The Glenlivet 12 was onderdeel van de Proeverij bij de personeelsvereniging.

Single malt whisky, gerijpt op eikenhouten vaten.
Vol: 40%
Uit: Schotland, Speyside, Glenlivet

Proefnotities van anderen:
Neus: Moutig en bloemige geuren met tonen van zoete granen, ceder, een hint van marsepein, appels in bladerdeeg en boter.
Smaak: Fris met een hint van mint. Specerijen komen vooral naar boven met een klein beetje water. De afdronk geeft voldoening; warm en kruidig.
Glenlivet3

Mijn mening: een verrassend aangename whisky. Als ik’ m in de winkel zie staan sla ik ‘m in eerste instantie over (het is maar een Glenlivet) maar dat is niet helemaal terecht. Ik heb zeker lekkerdere whisky’s gehad maar ik ben blij dat ik deze weer in mijn kast heb staan.